زعفران یکی از گران قیمت ترین گیاهان جهان است که به علت نداشتن مخارج کاشت در صورتی که هر ساله خوب از آن مواظبت شود،سود سرشاری نصیب زارعین می کند.در این مقاله سعی شده شما را با اقلیم مناسب برای کاشت زعفران آشنا کنیم،شاید در نزدیکی شما امکان کاشت این گیاه با ارزش وجود داشت.پیاز زعفران 7_10 سال در زمین می ماند و اگر خاک سبک باشد یعنی ترکیبی از شن و رس باشد پیاز می تواند علاوه بر تامین مواد غذایی،در مقابل شرایط خاص منطقه ای هم مقاومت کند.


این گیاه نیمه گرمسیری است و در مکانهایی میتوان آنرا پرورش داد که زمستانها ملایم و تابستان گرم وخشک باشد.البته تحملش در مقابل سرما زیاد است ولی چون زمان رشدش در پاییز و زمستان و اوایل بهار است پس در این بازه زمانی به هوای مناسب و معتدل نیاز دارد.دوره خواب و استراحت این گیاه تابستان است، در این دوره بارندگی یا آبیاری برایش مضر است پس کشت آن در مازندران، گیلان ومناطق گرمسیر جنوب کشور توصیه نمی شود.زمین های آفتابگیر و بدون درخت که در معرض وزش بادهای سرد باشد نیز برای کشت این گیاه مناسب نیست اما در برخی روستاها ی بیرجند و قاین در زیر سایه بوته های زرشک و درختان بادام که در تابستان کمتر آبیاری می شوند کاشته می شود.

زمین های خوب برای بدست آوردن محصول مرغوب زمینی است که دارای این فاکتور های کیفی باشد:
1_حاصلخیز باشد
2_زهکشی شده باشد
3_بدون درخت باشد
4_خاک لومی،لیمونی،رسی وشنی داشته باشد
5_آهکدار با PH 7-8 باشد
6_خاک آن شور نباشد
7_فقیر و مرطوب نباشد
8_در زمین علف هرز و مواد آلی پوسیده نشده وجود نداشته باشد
9_زمین باتلاقی نباشد(همیشه خیس نباشد)
10_به آب شیرین دسترسی داشته باشد
با توجه به عواملی که در بالا ذکر کردیم بهترین زمین هایی که می توان در آنها زعفران کشت کرد در فاصله عرض های جغرافیایی 32 تا36 درجه شمالی کشور ایران و در ارتفاع بیش از 1000 متری از سطح دریا واقع هستند.